Jullie staan bekend om jullie waterprojecten. Hoe vertaalt dat zich naar biodiversiteit?
Kristel: “We werken ondertussen al tien jaar samen met Natuurpunt en Natagora aan natuurherstelprojecten, onder meer via de restauratie van wetlands. Ons doel is 100% water replenishment: elke liter water die we gebruiken, willen we via herstelprojecten teruggeven aan de natuur, zoals in de Vallei van de Zwarte Beek. Onze sites in Gent en Antwerpen liggen in gebieden met een hoog risico op waterschaarste, daarom leggen we de lat hier nog hoger. Door water langer vast te houden en de grondwaterstand op peil te houden, functioneren deze gebieden ook als klimaatbuffer. Tegelijk krijgen soorten zoals moerasvogels, vissen en libellen opnieuw de kans om terug te keren naar hun natuurlijke leefgebied.
We zien ook dat andere bedrijven ons voorbeeld volgen, en dat juichen we toe. Hoe meer bedrijven meedoen, hoe groter de impact.”
Wat zijn de grootste uitdagingen om biodiversiteit in jullie strategie te integreren?
Kristel: “De meetbaarheid is één van de grootste struikelblokken. Bij water weten we exact hoeveel we verbruiken, maar biodiversiteit is veel complexer. Hoe druk je de waarde van natuurherstel uit in cijfers? Net die complexiteit is iets wat we samen met andere bedrijven in het lerend netwerk van The Biodiversity Shift onderzoeken.
Daarnaast kan geen enkel bedrijf dit alleen. Samenwerking met ngo’s en overheden is essentieel. Voor natuurherstelprojecten moeten eerst gronden worden aangekocht of vrijgemaakt. Dat is eerder de rol van de overheid, die samen met ngo’s het grondbeheer opneemt. Wij kunnen daarna bijdragen met expertise en projecten.
Het blijft een complex samenspel tussen overheid, landbouw en bedrijfswereld. Via The Shift kunnen we een brug slaan tussen die actoren en samen grotere stappen zetten.”
Hoe beïnvloedt het huidige politieke klimaat jouw werk?
Kristel: “Wetgeving rond milieu en waterkwaliteit is een belangrijke factor. We waarderen de inspanningen in Vlaanderen om watertekorten aan te pakken, maar de waterkwaliteit van het grondwater blijft een uitdaging. We begrijpen dat het politieke landschap complex is, met veel prioriteiten en beperkte middelen, maar we hopen dat er voldoende aandacht blijft voor klimaat én natuur. Het is cruciaal, niet alleen voor het milieu, maar ook voor bedrijven zelf, als we een duurzame toevoer van grondstoffen willen verzekeren.”
Hoe ver staan jullie met jullie natuurstrategie?
Kristel: “We werken op groepsniveau met 31 landen aan een strategie om biodiversiteit structureel te verankeren. We doen dat op basis van de TNFD methodologie (Taskforce on Nature-related Financial Disclosures). Elk land heeft haar eigen noden. Zo is de situatie in België heel anders dan die in pakweg de Filippijnen. We willen die lokale verschillen begrijpen voor we globale prioriteiten bepalen. Ons doel is om in 2026 een strategie rond natuur verder uit te werken.”